सामुदायिक रेडियो मदनपोखरा
सामुदायिक रेडियो मदनपोखरा


Breaking
रम्भाले स्थापना गर्यो ५० शैयाको क्वारेन्टाईन रिब्दीकोटले बन्द गर्यो विद्युतिय हाजिरी रम्भाले गर्यो सबै विद्यार्थीको दुर्घटना विमा रिब्दीकोटमा कोरोना सचेतना र निशुल्क माक्स वितरण रिब्दीकोटको चिस्यान केन्द्रमा राखिएका सुन्तला दोब्बर मुल्यमा बिक्री शाखा खोलेर गैरकानुनी कारोबार गर्दै लालीगुराँश सहकारी कोरोनाको हल्लाले पाल्पामा मास्क अभाव पर्यटकको आतिथ्यतामा सुधार गर्न पाल्पाका होटल व्यवसायिलाई अनुरोध बन्दिपोखरामा बैंकबाट सामाजिक सुरक्षा भत्ता रम्भामा एक घर एक धारा अभियान तिव्र बगनासकाली द्धारा ५० प्रतिशत अनुदानमा मौरीपालन सामग्री वितरण एन आई सी एशिया बैंकद्धारा विमा दावी रकम प्रदान मेला महोत्सव नगर्न जिल्ला प्रशासन कार्यालय पाल्पाको अनुरोध पाल्पा चिनाउन पोखरामा डिजिटल स्क्रिन पाल्पा महोत्सव : माटो परिक्षण गराउन किसानको भिड पाल्पा महोत्सव : टपरीमा स्वादिष्ट ममको व्यापार भ्याई नभ्यााई पाल्पा महोत्सवमा गोरु नारेर पेलेको अर्गानिक खुदो (फोटोफिचर) पाल्पा महोत्सवमा महिलाहरुको खानाघर आकर्षणको केन्द्र दमकडामा पाल्पा महोत्सवको भव्य उद्घाटन ओके बाजेद्धारा रेडियो मदनपोखरामा उत्कृष्ट उद्यमी अक्षयकोष स्थापना सहकारिको तरकारि बोकेको जिप दुर्घटना पत्रकार महासंघ पाल्पाको सदस्यमा थप ९ जना सिफारिस फरक क्षमताका विद्यार्थीलाई रिब्दीकोटको न्यानो कपडा पराेपकारी संगिता : विद्यार्थी र वृद्धहरु संग जन्मदिन छाेराकाे जिवन विमा बन्याे बयम्बुकाे जिउने आधार रिब्दीकोटमा आउँदो बर्ष सबै घरमा धारा चापपानीको पिपल काण्ड नालीबेली श्रीपञ्चमीको अवसरमा दमकडा माविमा अक्षरारम्भ पाल्पा महोत्सव २०७६ को तयारी तिब्र स्थानिय तहले गरेका कामको प्रचार हुन सकेन : रिब्दीकोट अध्यक्ष जिसी विजय दौड पाल्पामा बेलायती देखी जापानी नागरिक (फोटोफिचर) पर्यटन बर्ष प्रवर्द्धनका लागी पाल्पामा दौड प्रतियाेगिता हुने नेकपा पाल्पाको अध्यक्षमा आचार्य, नेतृत्व चयनले कार्यकर्ता उत्साहित हिन्दुको भगवान मानिने डेढसय गाई ऋिषिकेश मन्दिर परिसरमा बेवारिस कालीगण्डकीमा र्याफ्टिङ उत्सव ऐतिहासिक रानीमहलको रङ फेरिएपछी सामाजिक सञ्जालमा बहस असार पन्ध्र: किसानलाई रोपाईंकै चटारो बिद्यालयबाट क्वारेन्टिन हटाउने कि ? विदेशबाट फर्केकाहरुलाई कृषि पशुपालनमा सहभागी गराउने रम्भाकाे नीति तथा कार्यक्रम पूर्वखोला गाउँपालिकाको बजेट ४४ करोड, कृषि, स्वास्थ्य र शिक्षामा प्राथमिकता

कुखुराको सिखार

नारायण अधिकारी – 
चिदिपानी स्कूल मा ६ कक्षामा भर्ना हुन जादा मेरो बर्तन भैसकेको थियो । बर्तन गरेपछी जे पाइ खान हुँदैन भन्ने थियो । म सङ्ग सङ्गै एउटै बेन्चमा बस्ने झेस्काङ का थमन बहादुर थापा (लाहुरेका छोरा थिए, खाइलाग्दा लोर्के) उनी भन्जिङ पोखरामा डेरा गरी बस्थे ।

एकदिन उनले मलाई आफ्नो डेरामा बस्ने गरी लगे ।साझ खाना खाने बेलामा घरभेटी आमैले दाल, भात र कटौरामा सिखार (मासु) टक्राउनु भयो । घरमा सिखार भनेको बर्षमा दुइ फेरा मात्र खाइन्थ्यो ठूलो दशै र चैते दशैमा । ओहो ! न दशै न चैते दशै, बीचमै खान पाइयो । तहले मासु भात खाए । साझ नाच हेर्न गैयो । बुढिकोट स्कूलमा र आएर सुतियो ।

भोलिपल्ट पनि भात खादा हिजोको बाँकी टाकी मासु फेरी लुड्याइयो ।

खाना खाएर स्कूल जादा बाटोमा गफ भयो( तिमीहरु घरमा के को सिखार खान्छौ ?

खसिको ।

म त खसी कहिले खान्न । खसिको मासुले सर्दी गर्छ । सधै कुखुराको मात्र खान्छु ।

मेरो मनमा चिसो पस्यो र सोधें हिजो खाएको के को मासु हो र ?

कुखुराको त हो नि, चिनेनौ ?

म त खङरङ्गै भए । हे भगवान ! मैले कुखुराको मासु खाए त ? बर्तन गरेको, बाहुनको छोरो (कुखुरा त खानै नहुने । लौ नासियो, घरमा थाह पाए के होला ? मलाई भाउन्न भयो, ठूलै गल्ती गरेको महशुस गरें र डरले निधार, कान पूरै रातो भयो ।

स्कूल पुगेर क्लास लिइरहदा पनि मेरो मन त्यही कुखुराको सिखारमा गयो । पढाएको केहि बुझिन ।
तर सिखार को स्वाद भने जिब्रोमा झुन्डिरह्यो । खुब मिठो थियो ।

कसैलाई भन्नु भएन । तैं चुप, मै चुप ।